Pałac Kultury i Nauki w Warszawie

Pałac Kultury i Nauki jest dziś najważniejszym i najbardziej rozpoznawalnym symbolem Warszawy, choć nie każdemu się to podoba. Gdy po drugiej wojnie światowej, zamiast odbudowy wyburzonych kwartałów i ulic, zaczął w górę rosnąć podarunek od Moskwy, jedni byli zachwyceni, inni oburzeni. Tak zostało do dziś, ale dziś PKiN jest wpisany na listę zabytków. Nowe zastąpiło stare i mimo reklam, na których rosyjski pałac startuje w kosmos jako rakieta, nikt już poważnie nie myśli o jego zburzeniu.

Historia powstania Pałacu Kultury i Nauki

Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina zaczęto wznosić 2 maja 1952 roku. Wylewanie fundamentów rozpoczęto 21 lipca 1952 roku. Został oddany do użytku 21 lipca 1955 r. o godz. 16:00 już po śmierci przywódcy ZSRR. Plac na którym go burowano miał 500 na 700 metrów. Wtedy to ambasador ZSRR Pantelejmon Ponomarienko i premier rządu PRL Józef Cyrankiewicz podpisali przed głównym wejściem do gmachu protokół o przekazaniu PKiN przez rząd ZSRR rządowi PRL. 22 lipca 1955 r. pałac został udostępniony całemu społeczeństwu. Oddano go do użytku wraz z placem Defilad. Wieżowiec powstawał jako "dar narodu radzieckiego dla narodu polskiego". Zaprojektował go Lew Rudniew. Fasada budynku była wykonana z ceramicznych płyt koloru jasnokremowego, co miało imitować piaskowiec. Nie był to jednak kolor biały, jak niektórzy twierdzą. Stopniowo budynek robił się coraz ciemniejszy, dziś jego barwa w niczym nie przypomnina tej z pierwszych pocztówek z PKiN.

Czytaj więcej: Pałac Paca w Dowspudzie

Po zakończeniu budowy PKiN robotnicy otrzymali medale i odznaki "Budowniczy Pałacu Kultury i Nauki". Przy wykańczaniu budynku pracowali polscy architekci. Pałac Kultury i Nauki w Warszawie jest w rzeczywistości nie pałacem tylko drapaczem chmur. W środku wieżowca mieszczą się bowiem lokale użytkowe i biura. Przypomina wyglądem "Siedem Sióstr Stalina", czyli charakterystyczne wysokościowce rozsiane po Moskwie, budowane od 1947 roku na 800-lecie stolicy Rosji. Podobne obiekty powstawały następnie w całym ZSRR i państwach bloku wschodniego. Mimo, że stały się symbolami socrealizmu, były wzorowane na przedwojennych wysokościowcach z USA.

Gorzka historia pałacu kultury?

Pałac Kultury i Nauki budowały 4 tysiące robotników polskich i 3,5 tys. robotników z ZSRR. Do lipca 1955 roku przyjechało ich do Polski w sumie 6 tys. Mieli zakaz poruszania się po stolicy, a po pracy od razu odwożono ich do osiedla "Przyjaźń" na warszawskich Jelonkach. W czasie budowy Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie miało zginąć szesnastu robotników. Budowa była prowadzona w czasach, kiedy o bezpieczeńśtwie tego typu robót wiedziano niewiele. Nic dziwnego, że dochodziło tam do groźnych wypadków. Podobnie było bowiem na wszystkich innych dużych budowach. W listopadzie 1953 r. koło placu budowy upuszczony przez robotnika młot zabił przechodnia.

Czytaj więcej: Rzeźba "Niemowlęta" w Pradze

Jest jednak wciąż żywa miejska legenda, która mówi, że są jeszcze ofiary, o których mniej wiadomo. To budowlańcy, którzy mieli wpaść do ogromnych fundamentów zalewanych betonem. Trzy takie osoby, które rzekomo utonęły w świeżym betonie, miały tam pozostać, ze względu na to, że nie potrafiono ich skutecznie wydobyć, a z drugiej strony napięty plan stawiania gmachu naglił. Zwłoki miały zostać na zawsze pogrzebane pod budynkiem, by nie wszczynać akcji ich wydobycia, która mogłaby źle wpłynąć na atmosferę wokół prezentu od Stalina. Kilku pijanych robotników miało też utonąć w Wiśle.

Pałac Kultury i Nauki - ciekawostki

Aby zrobić miejsce pod Pałac Kultury i Nauki, wyburzono ponad 170 kamienic, wywieziono 2 mln cegieł oraz 500 tys. m sześciennych gruzu, a także 200 ton złomu.

Pałac Kultury i Nauki przez kilka dekad był drugim najwyższym budynkiem Europy. Wyższy od niego był gmach Uniwersytetu Łomonosowa w Moskwie. Jego budowa trwała 1175 dni.

Pałac Kultury i Nauki ma 46 kondygnacje, w tym dwie podziemne (według Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy) i 237 metrów wysokości wraz z iglicą, a do dachu ma wysokość 187,68 metrów. Powstał z 40 milionów cegieł.
Wnętrza Pałacu Kultury i Nauki to 3288 pomieszczeń, które oświetla 20 tys. żyrandoli. W środku są 2 miliony metrów kabli i rur. Na 30. piętrze mieści się galeria-taras widokowy, skąd z wysokości 114 metrów nad ziemią można oglądać panoramę Warszawy.

Czytaj więcej: Pałac Prezydencki w Warszawie

Pałac Kultury i Nauki odwiedzili I sekretarz KPZR Nikita Chruszczow, szach Iranu Reza Pahlawi, wietnamski dyktator Ho Chi Min, pzywódca Korei Północnej Kim Ir Sen, wódz Jugosławii Josip Broz Tito, a także radziecki kosmonauta Jurij Gagarin.

Po otwarciu gmachu w centrum Warszawy osiem osób popełniło samobójstwo skacząc z tarasu widokowego. Dziś budynek ma odpowiednie zabezpieczenia. Jedną z ofiar był Francuz.

Iglica PKiN na początku była całkowicie czysta. Dziś pokrywają ją m.in. liczne urządzenia nadawcze i anteny telefonii komórkowej.

W noc sylwestrową z 31 grudnia 2000 na 1 stycznia 2001 r. na szczycie Pałacu Kultury i Nauki uruchomiony został zegar zwany Milenijnym.

W 2007 r. Pałac Kultury i Nauki został wpisany do rejestru zabytków. Bydynek miał wtedy 52 lata.

Co zobaczyć w Pałacu Kultury i Nauki?

W Pałacu Kultury i Nauki nie wolno przegapić tarasu widokowego na 30. piętrze. Do niedawna był to najwyżej (114 metrów) położony punkt widokowy w stolicy. Teraz są już wyższe. W PKiN funkcjonuje basen, znajdujący się w niesamowitych pomieszczeniach z epoki socrealizmu. Warto się tam przejść, by poczuć ten klimat. Ważną placówką mieszczącą się Pałacu Kultury i Nauki jest Muzeum Techniki.

Czytaj więcej: Zegar astronomiczny w Ołomuńcu

Warto przyjrzeć się Sali Kongresowej, która mieściła 3 tys. osób i gościła w PRL najważniejsze wydarzenia polityczne oraz kulturalne. Występowałi tam m.in. Marlena Dietrich, Ella Fitzgerald, Jan Kiepura, Rolling Stones i Paul Anka, który przerwał koncert gdy dowiedział się o zabójstwie prezydenta Johna F. Kennedy'ego. W Sali Kongresowej odbywały się także zjazdy PZPR, w tym ostatni zjazd w 1990 roku, na którym wyprowadzono sztandar partii.
Nie mniej ważna jest inna sala, w której odbywają się obrady Rady Miasta stołecznego Warszawy.

Taras widokowy na 30. piętrze Pałacu Kultury

Jak wjechać na taras widokowy na Pałacu Kultury? Taras widokowy na 30. piętrze Pałacu Kultury i Nauki jest czynny codziennie od godz. 10:00 do 20:00. Taras znajduje się na wysokości 114 metrów. Na trzydzistym piętrze Pałacu Kultury u Nauki znajdziemy taras widokowy z widokiem na Warszawę, galerię wewnętrzną i salę główną, którą projektant nazwał Salą Gotycką ze względu na gwiaździste sklepienie z czterema rozetami. To najwyżej położona ogólnodostępna sala w PKiN. Sala ta jest wykorzystywana m.in. na bankiety i imprezy okolicznościowe na 30. piętrze PKiN. Jest tam też ogólnodostępna kawiarnia.

Czytaj więcej: Klasztor Wigry

Ile kosztuje bilet na 30 piętro Pałacu Kultury i Nauki? Bilet normalny na trzydzieste piętro Pałacu Kultury i Nauki kosztuje 25 zł. Za bilet ulgowy trzeba zapłącić 20 zł. Bilet "warszawski" dla okaziciela Karty Warszawiaka kosztuje 22 zł, a jeśli ktoś ma Kartę Dużej Rodziny, to zapłaci 12 zł. Wejście znajduje się od strony ulicy Marszałkowskiej, a kasa jest na wprost wejścia w górnej części holu głównego.
Na 30 piętrze Pałacu Kultury nagrana została słynna scena z filmu "Miś" Stanisława Barei, w której Ryszard Ochódzki (Stanisław Tym) spotyka na tarasie widokowym ministra. Wjazd windą na taras widokowy zajmuje zaledwie 19 sekund.

Teatry w Pałacu Kultury i Nauki

W Pałacu Kultury i Nauki funkcjonują cztery teatry. Trzy z nich można bardzo łatwo zauważyć z zewnątrz. Informują o nich dobrze wyeksponowane i działające neony. Znajduje się tu Teatr Dramatyczny miasta stołecznego Warszawy. Kolejny to Teatr Studio. Jest też Teatr Lalka.

Czytaj więcej: Zamek w Lublinie

Czwarty teatr to Teatr 6. Piętro w Pałacu Kultury i Nauki. Jest on nieco ukryty, a żeby do niego dotrzeć, trzeba wejść do PKiN głównym wejściem. Warto wybrać się na spektakl w Pałacu Kultury i Nauki, by zobaczyć jak wyglądają tutejsze sale teatralne od środka.

Pałac Kultury i Nauki w liczbach

Poznaj najważniejsze liczby dotyczące Pałacu Kultury i Nauki:

3 - tyle lat budowano PKiN;
16 - liczba ofiar budowy;
26 000 - liczba ton stali zużytych na budowie PKiN;
40 mln - liczba cegieł zużytych na budowie PKiN;

Czytaj więcej: Twierdza Srebrna Góra

2007 - rok wpisania PKiN do rejestru zabytków;
237 - wysokość PKiN w metrach;
46 - liczba pięter PKiN;
3288 - liczba pomieszczeń PKiN;
123 084 m kw. - łączna powierzchnia PKiN.

Pałac Kultury i Nauki, jak dojechać?

Dojazd do Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie nie powinien być żadnym problemem. PKiN stoi bowiem w samym centrum Warszawy. Po wyjściu z Dworca Centralnego może być pierwszym gmachem, który zobaczy turysta. Jaki jest adres Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie? PKiN mieści się pod adresem Plac Defilad 1 w Warszawie.

Czytaj więcej: Ścieżka w koronach drzew

Równie łatwo dojechać tu samochodem. Wystarczy dojechać do centrum Warszawy, gdzie stoi kilometr zerowy. W okolicy centralnego warszawskiego Ronda Dmowskiego można znaleźć miejsce parkingowe i gotowe. Można też zatrzymać się pod samym Pałacem Kultury i Nauki, gdzie są wygordne parkingi płatne. Gorzej mają pasażerowoe autobusów. Ci muszą z Dworca Autobusowego przy Dworcu Zachodnim dojechać do centrum lokalnym pociągiem, autobusem lub tramwajem.|
A jeśli zdarzy się, że droga się skomplikuje, można kliknąć w Mapy Google.

Pod Pałacem Kultury i Nauki znajdziemy cztery fontanny z delfinami.